icon-hamburger-5 icon-close-2

Parallel import: wanneer wel en wanneer niet mogelijk?

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Import

Met parallel import wordt bedoeld het importeren uit een ander land van authentieke merkproducten door een verkoper die geen deel uitmaakt van het officiële distributie systeem van de fabrikant-merkhouder van die producten. Ze worden dus aangekocht en (weder) verkocht buiten de reguliere kanalen.

De parallel invoerder maakt zo gebruik van de prijs verschillen die bestaan tussen landen. Hij zal immers de producten aankopen in het land waar ze goedkoper zijn. De fabrikant-merkhouder ziet dit niet graag gebeuren, omdat hij in elk land tegen de hoogst haalbare prijs zal willen verkopen. De parallel invoerder doorkruist zo immers zijn prijsbeleid per land en creëert ongenoegen bij de officiële dealers die moeten concurreren met niet-officiële handelaars die goedkoper kunnen inkopen.

 

Kan de fabrikant-merkhouder zich verzetten tegen de parallel import?

Dat hangt in de eerste plaats af van de vraag uit welk land de parallel invoerder de producten betrekt. Indien hij importeert in een andere EU lidstaat is dit in beginsel toegelaten; indien hij importeert buiten de EU zal de merkhouder zich daar in principe tegen kunnen verzetten.

  • Import binnen de EU

De interne markt impliceert o.m. het vrije verkeer van goederen. Niet alleen lidstaten maar ook ondernemingen mogen geen grenzen tussen de lidstaten optrekken of nationale markten afschermen. Dit is trouwens de reden waarom een clausule in een distributie overeenkomst die een distributeur verbiedt om actief producten te verkopen buiten de hem contractueel toegewezen lidstaat nietig is. In beginsel kan de fabrikant-merkhouder zich niet tegen intracommunautaire parallel import verzetten. Zijn rechten zijn immers ‘uitgeput’ van zodra het eerste in het economisch verkeer brengen van zijn producten plaats vond in een EU land. Dan moet hij gedogen dat deze producten vrij in de EU circuleren en kan hij niet eisen dat deze enkel in het land waar ze voor het eerst in het verkeer werden gebracht mogen worden verkocht. In sommige gevallen zijn de rechten van de merkhouder evenwel niet uitgeput en kan hij zich wel verzetten tegen de parallel import.

Zo zal de fabrikant van geneesmiddelen zich, in beginsel en onder bepaalde voorwaarden, toch kunnen verzetten tegen de parallel invoerder die het oorspronkelijke merk op de verpakking heeft verwijderd en vervangen door zijn eigen merk (debranding en rebranding). Het wijzigen van de verpakkingen heeft vooral in de geneesmiddelensector aanleiding gegeven tot een uitgebreide en genuanceerde rechtspraak.

Zo zal ook het verwijderen van de productcodes door de parallel invoerder (opdat de merkhouder niet zou kunnen achterhalen waar de parallel invoerder de producten heeft aangekocht en waar zich dus het lek in zijn distributiesysteem bevindt) toch een gegronde reden zijn voor de merkhouder om zich hiertegen te verzetten. Indien immers de productcodes verwijderd werden en de betreffende producten blijken gebrekkig, kunnen ze niet meer geïdentificeerd worden en is een terugroeping uit de markt (market recall) ook niet meer mogelijk. De merkhouder heeft dus een gegronde reden om zich tegen deze praktijk te verzetten. Indien de producten echter voor het eerst in het economisch verkeer zijn gebracht in een EU lidstaat en er geen bijzondere redenen voor verzet zijn, staat niets parallelimport in de weg.

  • Import buiten de EU

De fabrikant-merkhouder kan zich wel verzetten tegen de verhandeling van authentieke producten in de EU die buiten de EU in het economisch verkeer zijn gebracht. Een Duitse autoconstructeur die vaststelt dat wagens die hij voor het eerst in Rusland op de markt heeft gebracht terug in de EU worden ingevoerd voor wederverkoop kan zich daartegen verzetten, tenzij de parellel invoerder kan bewijzen dat hij hiervoor toestemming heeft gekregen van de merkhouder.

Vooral in de sectoren automobiel, luxe artikelen, alcoholische dranken en geneesmiddelen geven deze principes en de uitzonderingen hierop aanleiding tot veel en complexe rechtszaken.

Gerelateerd

De Banksy saga: is copyright for losers?

Het Europees Merkenbureau (EUIPO) velde op 14 september 2020 een interessante beslissing over het als Europees merk gedeponeerde iconische kunstwerk ‘De bloemengooier’. Dit was een…

COVID-19 and its impact on international business contracts

COVID-19 and its impact on international business contracts On March, 11 2020 the coronavirus outbreak has been labelled a pandemic by the World Health Organization…

Nieuwe regels in B2B-relaties: Onrechtmatige contractuele bedingen

Op 4 april 2019 verscheen in het Belgisch Staatsblad een wet die in het Wetboek van economisch recht drie sets van nieuwe regels invoert voor…